Historia gry Arkanoid i gier w zbijanie klocków

Od Ponga do ściany klocków

Gry w zbijanie klocków wyrosły z pierwszego wielkiego przeboju wśród gier wideo. Pong od Atari, wydany w 1972 roku, był grą w tenisa stołowego dla dwóch graczy: każdy przesuwał paletkę w górę i w dół i próbował odbić piłkę tak, by minęła przeciwnika. Gra była prosta i pokazała, że paletka i piłka potrafią zatrzymać ludzi przy ekranie na długo.

Kolejnym pomysłem było zmienić Ponga w grę dla jednego gracza. Zamiast przeciwnika piłka miała napotkać ścianę, którą gracz musiał burzyć kawałek po kawałku.

Breakout, 1976

Atari wydało Breakout jako grę na automaty w 1976 roku. Gracz obracał pokrętło, aby przesuwać paletkę wzdłuż dolnej krawędzi ekranu, i odbijał piłkę w stronę kilku rzędów klocków u góry. Każdy klocek, którego dotknęła piłka, znikał, a celem było rozbicie całej ściany bez przepuszczenia piłki za paletkę.

Breakout często wspomina się ze względu na ludzi, którzy nad nim pracowali. Grę wymyślili w Atari Nolan Bushnell i Steve Bristow, a wczesną wersję jej układów zbudował Steve Wozniak razem ze Steve’em Jobsem, krótko zanim obaj założyli Apple. Automat miał czarno-biały ekran z naklejonymi paskami kolorowej folii, dzięki czemu rzędy klocków wyglądały na kolorowe.

Zasady Breakouta zawierały już wiele z tego, co do dziś definiuje gatunek: kąt lotu piłki zależy od miejsca, w którym uderzy w paletkę, piłka przyspiesza w miarę trwania gry, a przebicie się przez ścianę do przestrzeni za nią pozwala piłce samodzielnie odbijać się w górnej części ekranu. Atari wydało potem Super Breakout w 1978 roku, a Breakout ukazał się też na domowej konsoli Atari 2600.

Arkanoid, 1986

Dziesięć lat po Breakoucie japońska firma Taito wypuściła w 1986 roku na automaty grę Arkanoid. Podstawa była taka sama: paletka, piłka i ściana klocków. To, co dodało Taito, zmieniło gatunek na zawsze.

• Kapsuły ze wzmocnieniami

  Niektóre klocki po rozbiciu wypuszczały kapsułę. Złapanie jej paletką dawało efekt, na przykład dłuższą paletkę, wolniejszą piłkę, piłkę przyklejającą się do paletki, kilka piłek naraz albo laser.

• Różne klocki

  Obok zwykłych kolorowych klocków pojawiły się srebrne, wymagające kilku uderzeń, i złote, których nie dało się rozbić wcale.

• Zaprojektowane poziomy

  Zamiast jednej ściany, która wracała raz za razem, każda runda miała własny układ klocków, od prostych pasów po kształty i labirynty.

• Przeciwnicy i boss

  Na planszę wlatywali mali przeciwnicy, którzy zbijali piłkę z kursu, a ostatnia runda kończyła się walką z bossem.

W wersji na automaty grało się za pomocą obrotowego pokrętła, które pozwalało precyzyjnie sterować paletką. Arkanoid odniósł w salonach gier wielki sukces, a w kolejnych latach przeniesiono go na wiele ówczesnych systemów domowych, między innymi na ZX Spectrum, Amstrada CPC, Commodore 64, komputery MSX, Amigę, Atari ST i Nintendo Entertainment System. Wersję na NES sprzedawano z własnym kontrolerem z pokrętłem, aby gracze mogli sterować paletką tak jak na automacie.

Kontynuacje i późniejsze gry

Taito wielokrotnie wracało do serii. Do najbardziej znanych tytułów należą:

• Arkanoid: Revenge of Doh (automaty, 1987), bezpośrednia kontynuacja z nowymi rundami i nowymi kapsułami.
• Arkanoid Returns (automaty, 1997), nowa wersja z odświeżoną grafiką, wydana później także na PlayStation.
• Arkanoid DS, wersja na dwuekranową konsolę przenośną Nintendo.
• Arkanoid vs Space Invaders na telefony, połączenie gry Arkanoid z drugą słynną grą automatową Taito.
• Arkanoid – Eternal Battle (2022) na konsole i PC, z klasyczną kampanią i trybem walki online, w którym rywalizuje jednocześnie wielu graczy.

Taito, do którego należy nazwa Arkanoid, od 2005 roku jest częścią grupy Square Enix.

Gatunek po grze Arkanoid

Arkanoid zainspirował długą serię gier w zbijanie klocków na komputery domowe, konsole, a później PC, w dużej części tworzonych przez małe zespoły i programistów-hobbystów. Większość z nich zachowała elementy, które spopularyzował Arkanoid: kapsuły ze wzmocnieniami, klocki wymagające kilku uderzeń, klocki niezniszczalne i ręcznie projektowane poziomy. W niektórych krajach, na przykład w Rosji i krajach sąsiednich, słowo „Arkanoid” stało się potoczną nazwą każdej gry tego rodzaju, podobnie jak „Breakout” w innych.

Późniejsze gry dodawały własne pomysły. W niektórych piłka wybuchała albo przenikała przez klocki, w innych klocki się poruszały, a wiele miało edytor poziomów, w którym gracze mogli projektować i udostępniać własne ściany. Na telefonach popularność zdobył pokrewny styl gier, w którym zamiast przesuwać paletkę, celuje się strumieniem piłek w bloki z liczbami.

Przeglądarki internetowe przyciągnęły do gatunku nową publiczność, bo gra w zbijanie klocków potrzebuje tylko myszy lub palca i kilku wolnych minut.

Nasza gra i klasyka

Gra na Arkanoid.org to nasza własna gra w zbijanie klocków, napisana od zera. Opiera się na pomysłach wspólnych dla gatunku od dziesięcioleci: paletka, piłka, ściana różnych klocków i kapsuły do łapania. Jej poziomy, grafika, dźwięki, wzmocnienia i boss są nasze i nie korzystamy z żadnych materiałów z gier Taito. Arkanoid jest znakiem towarowym Taito Corporation; nie jesteśmy powiązani z Taito ani Square Enix i nie mamy ich poparcia.

Część naszych wzmocnień to klasyka gatunku, na przykład szersza paletka, laser i dodatkowe piłki; inne, takie jak Ognista kula i Tarcza, są nasze własne. Poradnik o wzmocnieniach i klockach opisuje je wszystkie, a kampania czeka na Ciebie.

Więcej o klasykach przeczytasz w artykułach Wikipedii o grach Breakout i Arkanoid.